# Thoraïsche religiesꜛ

Verschillende religies baseren zich primair op de Thoraꜛ, zoals de Karaïtismeꜛ, het Samaritanismeꜛ en enige religies uit Ethiopiëꜛ.

Tegenwerping (Wet voor eeuwigꜛ):
  Als de Thora eeuwigꜛ bindend is, zoals ook Jezus leerde, kan Jezus de Wet niet opgehevenꜛ hebben. De Messias zal de Joden tot volle wetsgetrouwheid brengen. De Thora stelt dat alle mitzvot voor altijd bindend blijven, en dat wie komt om de Thora te wijzigen onmiddellijk als valse profeet aangemerkt moet worden (Deuteronomium 13:1-4).
Antwoord:
  Dat heeft Hij ook niet — Hij heeft die vervuld. De Wet geldt tot onze dood, en is vervuld als wij die tot dat moment volkomen gehouden hebben. Jezus heeft dat, en doordat wij niet enkel in Zijn rechtvaardigheid, maar ook in Zijn dood delen vervullen ook wij die Wet, vicarisch, volkomen.
Tegenwerping (Wet volstaatꜛ):
  Gods Wet is genoeg om heil te verkrijgen — we hebben geen genadeverbond nodig.
Antwoord:
  Dit is onjuist, zowel van de Wet uit als van ons uit.
  Wetten kunnen enkel zondige daden beoordelen, niet onze zondige natuur. Een wet grijpt daarmee aan op het gevolg, en niet op de oorzaak. Als mineur punt kan toegevoegd worden dat de Mosaïsche Wetꜛ zelfs als wet niet goed was (Ezechiël 20:25; zie bij voorbeeld Mattheüs 5:21-42, Mattheüs 19:8) — zij was volmaakt in de hieronder beschreven zin.
  Het probleem is niet de wet, maar onze natuur: wij zijn niet in staat de Wet te houden. Daarom gaf God via Mozesꜛ een mildere wet — enerzijds streng genoeg om ons te veroordelen en zo te tonen dat wij te kort schieten, maar anderzijds toegevend genoeg om die veroordeling minimaal te maken. In die zin was de Mosaïsche Wet (in de antiek-Joodse context) volmaakt.
Tegenwerping (Jezus negeert Wetꜛ):
  Maar al vóór Zijn dood wordt de Wet door Jezus genegeerd, zie bij voorbeeld Johannes 9:16.
Antwoord:
  In die gevallen negeert Hij de Thora juist niet, maar zet de geboden in hun juiste prioriteit (Lukas 10:25-37). Het liefdesgebod gaat boven bij voorbeeld het sabbatsgebod.

((Tegenwerpingen te doen.))

De Messias
  zal wereldvrede en universele erkenning van God brengen (Jesaja 2:1-4, Jesaja 32:15-18, Jesaja 60:15-18; Zefanja 3:9; Hosea 2:20-22; Amos 9:13-15; Micha 4:1-4; Zacharia 8:23, Jeremia 31:33-34).
  zal wereldwijde kennis van Israëls God brengen, hetgeen de mensheid zal verenigen: God zal Koning over de gehele aarde zijn — op die dag zal God één zijn en Zijn Naam één zijn. (Zacharia 14:9).
  moet van vaderszijde van koning David afstammen (Genesis 49:10, Jesaja 11:1, Jeremia 23:5, 33:17; Ezechiël 34:23-24).
  zal de derde Tempel bouwen (Ezechiël 37:26-28) — zie Openbaring 21:22, en al eerder Johannes 2:19.
  zal alle Joden terug naar het land Israël brengen (Jesaja 43:5-6). ((Dat vers gaat over God, en is enkel messianisch als de Messias God is.))
Misvertalingen (in de Septuagintꜛ):
  Jesaja 7:14 — Almah.
  Psalmen 22:17 — als een leeuw.
  Jesaja 53 — de lijdende Knecht is Israël zelf.
Theologische tegenspraak:
  Drieëenheidꜛ versus Shemaꜛ en Jesaja 44:6. ((Het Shema gebruikt „echad”, dat ook gebruikt wordt in Genesis 2:24, Genesis 11:6.))
  God als mens.
  Middelaar — geen andere goden voor Mij betekent ook: niet via Jezus tot God.