# Kwamen de vrouwen bij een verkeerd grafꜛ?

Tegenwerping (Vrouwen vergisten zichꜛ):
  Toen de vrouwen keken waar Jezus werd begraven was het schemerdonker, en ze waren hevig geëmotioneerd. En we weten allemaal dat het terugvinden van één bepaald graf op een grote begraafplaats geen sinecure is. En daardoor vergisten ze zich toen ze na de sabbat terugkwamen. Toen ze bij het graf kwamen zat daar een jongeman die tegen hen zei „Jezus zoekt gij, de Nazarener, de gekruisigde. [‥] Hij is hier niet; zie de plaats waar zij hem gelegd hadden” (Marcus 16:6). Wat deze jongeman de vrouwen probeerde te zeggen is simpelweg dit: „Jullie zoeken Jezus. Welnu, die ligt niet hier — kijk, dáár is de plek waar hij gelegd is.” De vrouwen waren echter zo ontsteld dat ze zijn wijzende arm naar het graf ernaast helemaal niet opmerkten; ze renden weg naar Petrus en de anderen — die niet gezien hadden waar Jezus gelegd was, en die ontdekten tot hun verbijstering een leeg graf — terwijl enkele meters verder, zonder dat zij het wisten, het lichaam van Jezus lag en misschien nog steeds ligt.
Antwoord:
  Het is in ieder geval een mooie theorie, al doet hij het verslag van Marcus wel geweld aan, want op de plek van de „[‥]” zegt de jongeling „Hij is opgewekt”, en direct na het hierboven gegeven citaat vervolgt hij met „Maar gaat heen, en zegt zijn discipelen en Petrus dat Hij u voorgaat naar Galilea; daar zult gij Hem zien, gelijk Hij u gezegd heeft”. Dat zijn zinsneden die heel wat moeilijker uit te leggen zijn binnen de veronderstelling van het verkeerde graf.
  Daarmee wordt al meteen een zwakheid van deze hypothese aangegeven: ze verklaart de verschijningen niet, dus ze moet gecombineerd worden met bijvoorbeeld de dubbelgangerstheorie.
  Overigens ging het hier niet op een moderne begraafplaats in een vlak land, met keurige rijen bijna identieke graven. Het gaat om een tuin met daarin een rotswand, met al haar natuurlijk grillig verloop, waarin één of enkele holen zijn uitgehakt — heel wat minder desoriënterend dan onze strakke ruitjespatronen. En het ging om verschillende vrouwen, die zich dan allemaal vol overtuiging vergist moeten hebben, want ze gingen ook niet de volgende dag nog eens op de juiste plaats kijken, of zelfs maar bij Jozef van Arimathea navragen welk graf het ook al weer was.
  En: Jezus was in een nieuw graf gelegd (Mattheüs 27:60) — logisch, want hoeveel oude lege graven zijn er? Dus is het onwaarschijnlijk dat de vrouwen in het daglicht een oud graf aanzagen voor de juiste plaats. Verder was de ronde sluitsteen een nieuwigheid, dus oude graven met zo'n sluitsteen bestonden niet.
  Maar er is een algemener probleem met deze theorie: de andere betrokkenen.
  - De Romeinse wacht, lag die voor het verkeerde of voor het juiste graf?
  - Johannes zal ooggetuige van de graflegging zijn geweest — hij is verantwoordelijk voor Maria, die alleen uit piëteit al de „rouwstoet” moest volgen. Later kan hij dan ook vooruitrennen (Johannes 20:4), omdat hij wist waar het graf lag. Rende hij ook naar het verkeerde graf?
  - De Joden, die de opstandingspraatjes wilden onderdrukken, zouden die niet het lichaam van Jezus geproduceerd hebben als ze dat konden?
  - En toen de opstanding algemeen besproken werd, en ongetwijfeld veel mensen dat graf zijn gaan bekijken, zouden toen de eigenaren van dat andere graf niets gezegd hebben?
  - En Jozef van Arimathea — het was zijn eigen graf, zou hij de discipelen niet uit de droom geholpen hebben?
  En die jongeman, wie was dat? Waarom zou die op die ochtend in schitterend witte kleding op die grafsteen zijn gaan zitten om de vrouwen de weg te wijzen, en vervolgens de rest van zijn leven gezwegen hebben? Als hij al niet uit waarheidsliefde wilde spreken — hij had voor zijn informatie een boel geld kunnen krijgen van de Joden.
  En dan is er nog het probleem van de windselen.
  Voor deze theorie moet men bepaalde zinnen uit Marcus heel letterlijk nemen, maar andere juist geheel terzijde schuiven, en ook de andere evangeliën negeren waar die meer informatie geven dan Marcus — bijvoorbeeld dat die jongeman een engel was.
Tegenwerping (Wacht vergiste zichꜛ):
  Maar de Joden wisten misschien niet waar Jozefs graf was, en hebben een ander, leeg, graf aan de wacht aangewezen. De vrouwen hebben zich door de aanwezigheid van die wacht laten misleiden. Dat verklaart het lege graf, de overtuiging van de Joden, de wacht en de vrouwen, en waarom de Joden naderhand nooit het lijk geproduceerd hebben. Misschien was het een oud graf, net weer geopend om de botten te verzamelen — vandaar sporen van recente werkzaamheden, vandaar die lege windselen, en vandaar dat de Joden in het duister meenden dat het graf gevuld was.
Antwoord:
  (Te doen. Jozef zou dit hebben geweten. Joden noch soldaten mogen die windselen dan vóór de verzegeling geïnspecteerd hebben. Ook de engelen moeten zich dan vergist hebben. En die vrouwen hebben ofwel gezien dat de wacht bij het verkeerde graf geplaatst werd, ofwel die wacht helemaal niet gezien totdat ze weerkeerden — en in dat tweede geval zouden ze de wacht niet als herkenningsmerk beschouwd hebben‥ Ook naderhand mag geen Jood de zaak nog eens nagegaan zijn, en ofwel de ouderdom van de windselen gezien hebben, ofwel het juiste graf gevonden hebben. Ook de eigenaren van dit verkeerde graf hebben voor altijd gezwegen.))
Tegenwerping (Lijk in verkeerde grafꜛ):
  Misschien heeft Jozef van Arimathea zich in het donker vergist, en het lijk in het verkeerde graf gelegd. Zondagochtend in het licht gingen de vrouwen wel naar het goede graf — en vonden dat, natuurlijk, open. Die graven lagen vlak na elkaar, dus de wacht, die er pas later midden in de nacht bij was geroepen en de graflegging niet gezien had, zag in de ochtend de ingegraveerde naam (die overeenkwam met de naam op hun opdracht), en (bijgelovig als ze waren, zeker daar het zo'n toverleraar betrof) veronderstelde dat er iets magisch had plaatsgevonden.
Antwoord:
  ((Te doen.))

((Toevoegen: Jozefs graf was één van de zeer weinige volgens de allernieuwste mode: een ronde sluitsteen. Nog geen half procent van de graven had die op dat moment. Daarmee is het moeilijk je in het graf te vergissen.))