# Situationele ethiekꜛ

((Te doen.))

Voor
  Het doel heiligt de middelen. Het doel is naastenliefde.
  In sommige omstandigheden kan regelhandhaving tegen de liefde ingaan: de waarheid spreken als gevraagd wordt naar onderduikers.
  De Bijbel toont dit: aren plukken op de sabbat, mensen genezen op de sabbat, onrein eten met tollenaars, ‥
Tegen
  Beloften zijn dan niets meer waard, want de ander kan een ethische reden zien ze te breken.
  Wie beslist welke vorm die liefde neemt? Is het doden van een gelukkige gehandicapte liefdevol?
  Wie beslist om welke naaste het gaat? Is de moordenaar minder onze naaste dan het slachtoffer?
  Dit leidt al gauw tot afwegingsethiekꜛ: het doden van Hitler valt weg tegen het daardoor redden van talloze Joden. Waar ligt de balans? Aanhangers van absolute ethiek doden zodat die leer nooit meer de kop zal opsteken?
  In het Christendom is dit erkend: zullen wij het kwade doen opdat het goede er uit voortkome? Ook Mattheüs 5:37, Jakobus 5:12.
  Die Bijbelse voorbeelden betreffen alle de ceremoniële Wetꜛ, de „eerste tafel”ꜛ, die onder het Nieuwe Testament niet meer geldt.